|
افعال کمکی (معین)
افعال کمکی یا
معین (auxiliary verbs) معمولاً
قبل از یک فعل دیگر (فعل اصلی) در جمله قرار میگیرند و کارشان
کمک به فعل اصلی جمله در تشکیل عبارات فعلی میباشد.
افعال کمکی را
میتوان به دو دسته تقسیم نمود:
|
افعال کمکی اصلی |
be,
have, do |
|
افعال کمکی وجهی |
|
must
ought to
used to |
shall
should |
may
might |
can
could |
will
would |
|
ویژگیهای افعال کمکی
الف) افعال
کمکی اصلی
حالت سوم شخص
مفرد (-s form)،
گذشته ساده و اسم مفعول (قسمت سوم فعل) آنها نامنظم (بی قاعده)
است:
|
past participle |
past tense |
-s form |
be:
have:
do: |
|
been
had
done |
was /
were
had
did |
is
has
does |
ب)
افعال کمکی وجهی
1 -
در حالت سوم شخص مفرد (بر خلاف افعال معمولی)
-s نمیگیرند:
2- در جملات پرسشی و منفی، از فعل کمکی دیگری استفاده
نمیکنند:
3- هیچگاه
to بعد از آنها قرار
نمیگیرد (به استثنای ought to و
used to):
4- هیچگاه
-ed
یا -ing
نمیگیرند:
musting,
musted
5- هیچگاه با
همدیگر به کار برده نمیشوند:
قابلیت های مختلف افعال کمکی
1- برای منفی
کردن یک جمله کافی است پس از
فعل کمکی،
not اضافه کنید و یا از حالت مخفف آن استفاده کنید:
She will
come
→
She will not (won't) come.
2- برای پرسشی
کردن یک جمله، فعل کمکی را قبل از فاعل جمله قرار دهید:
She
will come
→
Will she
come?
3- گاهی میتوان
فعل اصلی پس از فعل کمکی را حذف کرد به شرط آنکه معنی آن (با
توجه به شرایط) واضح باشد:
منبع:
www.ZabanAmoozan.com
|